dulu puasa aku beramai-ramai. sama kawan sekolah. budak-budak dorm. adik-adik junior. sekarang pun masih sama. lebih kurang. puasa dengan kawan-kawan u. puasa dengan housemate. kalau kat sekolah dulu, pukul 6.30 semua sudah berderet beratur kat dining mahu ambil makanan. macam nak beli tiket wayang gua cakap sama lu! jadi junior sakit sikit lahh. lagi-lagi dapat senior tade otak. suka-suka nak potong que. naseb baik bulan ramadhan. sabar hati. sabarrrrr. tapi bila aku jadi senior, aku mula memahami perasaan seorang senior. jadi,aku pun buat macam tu. buat-buat muka mintak kaki, then terus selit-selit. pegi mati lahh nak panas hati ke apa. aku senior. so what? haha. jahat kan? biasa lahh. budak-budak. ha. ha. nak tau macam mana nak celah barisan yang panjang tu? mula-mula. point satu titik. mean cari satu mangsa. lebih terbaik kalau mangsa tu junior. then datang terus buat-buat borak. kalau nak dajal lagi, lepas mangsa dah layan, dah dapat masuk line, panggil kroni-kroni join sekaki. haha. sumpah perangai agak celaka. bulan puasa buat tahi. tapi, itu lahh kenangan. indah. paling indah. eh. aku tiba-tiba skip bukak puasa kan? hehe. mehmeh. aku cerita pasal sahur. ish. cakap pasal niy aku panas sikit. ade ke makcik dining, time sahur perghhh. menjilat jari kutt dye masak. budak laki makan sahur sampai tak cukup nasi. bertong-tong. nasi budak perempuan pun diorang kebas. budak laki time sahur, time bukak puasa, sama je jumlah nya. tapi perempuan, time sahur boleh kira berapa yang turun dining. yela. perempuan payah sikit. bukan boleh turun dining pakai baju tidur. nak sarung tudung lagi. leceh. so, baik masing-masing minum air seteguk then sambung buat tahi mata. then sampai waktu terawih. WAJIB. nak tak nak. rela ke tak, semua kena turun surau. terawih ramai-ramai. ala. 8 je pun. time kat hostel lahh kena pulun terawih. betul kan kawan-kawan? sebab kat rumah, haram lahh aku nak pergi surau. hehe
itu semua cerita dulu. cerita aku dengan kamu-kamu. aku rindu waktu-waktu dulu yea kalian. sungguh. siapa tak pernah duduk hostel, korang dan korang-korang rugi. terlepas satu nikmat zaman sekolah. tak percaya? tanya sama budak-budak hostel lain. mereka pasti rasa yang sama. macam aku rasa. kerinduan. serious. :)